In deze rubriek wordt iemand met een passie voor het Brabants voorgesteld.
Dialect is voor mij net als de lucht die je inademt. Het is altijd bij je. Het is vertrouwd en verbindend.
Toen ik nog onderwijzer was in Sprundel, liet ik in de laatste week voor de grote vakantie de kinderen altijd Sprundelse woorden verzamelen. Het schoolbord stond dan helemaal vol. Tijdens de teken- of gymles sprak ik dikwijls gewoon dialect met de leerlingen. Bij de andere lessen uiteraard Nederlands.
Toen ik bij de peuterspeelzaal wachtende ouders hoorde, die tegen elkaar Sprundels praatten, maar overschakelden op Algemeen Nederlands als de kinderen kwamen, besloot ik om op de website van Dorpswerk Sprundel een woordenboek aan te leggen. Veel reacties kreeg ik daarop. Ook toen we een verkiezing organiseerden voor het mooiste woord in Sprundel deden veel mensen mee. Aan kop ging lange tijd het woord “Takkeleike” (tikkertje), maar toen de stemmen van de kinderen binnen kwamen werd “Wiendflep” (opschepper) uitgeroepen tot mooiste woord van Sprundel. Van het Sprundels leesplangeske hebben we er zo’n 2000 verkocht.
Vanaf 2003 organiseer ik samen met de Heemkundekring de jaarlijkse dialectmiddag in het dorpshuis. Dit jaar voor de 23e keer. En we hebben nog steeds een volle zaal. Tijdens zo’n middag worden verhalen in het dialect gebracht; de kwis is een terugkerend gebeuren net zoals het klein dictee der Sprundelse Taol. Soms zijn er muziekoptredens, zoals dit jaar van Smidje Verholen. Sprekers zoals Jan Stroop, wijlen Michel de Koning, Wim Daniëls en Paul Spapens stonden ook op het programma.
Recentelijk ben ik op de facebook-pagina van Dorpswerk Sprundel begonnen met ”Sprundelse Taol.” Op een schoolbord staat een uitdrukking, een gezegde of een woord in het dialect. Als je het microfoontje indrukt, hoor je mijn stem erbij. Toen het over een “baomiskatje” ging waren er meer dan 15.000 weergaven. Leuk is, dat een jongere het technische gedeelte voor zijn rekening neemt. Hij vertelt, dat jongeren in Sprundel reikhalzend uitkijken naar dit “Dialect op Dinsdag.” Ze vinden het keigaaf. En dat geeft de burger weer moed: het dialect leeft nog steeds.
En het mooiste woord? Dat is toch “Houdoe” of “Oudoe.” De “h” wordt niet uitgesproken in West-Brabant. Houdoe betekent: houd je goed. Een mooiere afscheidsgroet is niet.
Kende gullie al... is een terugkerende rubriek van de online gemeenschap Brabanders en hun Taal waarin iemand met passie voor het Brabants wordt voorgesteld. Klik hier voor meer informatie over Brabanders en hun Taal.
